ค่าจ้าง ค่าจ้างขั้นต่ำ เงินชดเชยการออกจากงาน
คำพิพากษาเรื่องค่าจ้าง ส่วนต่างค่าจ้างขั้นต่ำ และเงินชดเชยการออกจากงาน · 3 คดี
นี่คือบทสรุปที่ AI เรียบเรียงใหม่ด้วยภาษาที่เข้าใจง่ายจากประเด็นสำคัญที่ศาลเผยแพร่ โปรดตรวจสอบเนื้อหาและข้อสรุปที่ถูกต้องของคำพิพากษาจากต้นฉบับเสมอ นี่ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย และนำไปใช้กับคดีอื่นโดยตรงไม่ได้
-
อื่น ๆ
- ศาล
- ศาลแขวงปูซาน
- วันที่มีคำพิพากษา
เป็นคดีเกี่ยวกับอะไร
โจทก์ทั้งสามเป็นชาวฟิลิปปินส์ เข้าประเทศในฐานะผู้ฝึกงานอุตสาหกรรม 2 ปีแรกทำงานในฐานะผู้ฝึกงาน หลังจากนั้นจนออกจากงานทำงานในฐานะพนักงานที่สถานประกอบการของบริษัท โดยทำงานฉีดพลาสติกและงานอื่นๆ ทั้งสามเรียกร้องเงินชดเชยเมื่อออกจากงาน ศาลชั้นต้นยกคำเรียกร้องเงินชดเชยทั้งหมด โจทก์อุทธรณ์เฉพาะส่วนเงินชดเชยเมื่อออกจากงาน
ศาลตัดสินอย่างไร
ศาลเห็นว่าไม่ว่าสัญญาจะใช้ชื่อใด หากทำงานภายใต้การสั่งการและการควบคุมของบริษัทและได้รับเงินเพิ่มพิเศษเป็นต้น ก็เป็นลูกจ้าง ศาลเห็นว่าโจทก์ทำงานเหมือนลูกจ้างในประเทศ และงานในช่วงฝึกงานกับช่วงหลังจากนั้นไม่มีความแตกต่างในทางเนื้อหา ศาลเห็นว่าข้อตกลงสละเงินชดเชยล่วงหน้าเป็นโมฆะ และไม่รับข้อต่อสู้อื่นของบริษัท ศาลพิพากษาให้บริษัทจ่ายแก่โจทก์คนละ 3,208,330 วอน พร้อมค่าเสียหายจากการจ่ายล่าช้า
-
อื่น ๆ
- ศาล
- ศาลแขวงโซลตะวันตก
- วันที่มีคำพิพากษา
เป็นคดีเกี่ยวกับอะไร
ชาวจีนสองคนมาทำงานที่บริษัทในเกาหลีในฐานะผู้ฝึกงานอุตสาหกรรมของบริษัทลงทุนในต่างประเทศ ทั้งสองฟ้องบริษัท เรียกร้องคนละ 7,433,830 วอน (KRW) พร้อมดอกเบี้ย ซึ่งเป็นส่วนต่างระหว่างค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำกับค่าจ้างที่ได้รับไปแล้ว บริษัทแพ้คดีในศาลชั้นต้นและได้อุทธรณ์
ศาลตัดสินอย่างไร
ศาลอุทธรณ์เพิกถอนส่วนของคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่สั่งให้จ่ายเกินคนละ 7,433,830 วอน (KRW) พร้อมดอกเบี้ย (ร้อยละ 5 ต่อปีจนถึงวันพิพากษาของศาลอุทธรณ์ และร้อยละ 20 ต่อปีนับจากวันถัดไป) และยกคำขอในส่วนนั้น ส่วนอุทธรณ์ที่เหลือของบริษัทถูกยก ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งหมดให้บริษัทเป็นผู้รับผิดชอบ
-
อื่น ๆ
- ศาล
- ศาลแขวงปูซาน
- วันที่โพสต์ในกระดานต้นฉบับ
เป็นคดีเกี่ยวกับอะไร
ชาวฟิลิปปินส์สองคนเข้าประเทศในฐานะผู้ฝึกงานเทคนิคอุตสาหกรรมชาวต่างชาติ และทำงานที่บริษัทในฐานะผู้ฝึกงานอุตสาหกรรมเป็นเวลา 2 ปี หลังสิ้นสุดระยะเวลาฝึกงานยังทำงานต่อที่บริษัทเดิมจนถึง 15 มิถุนายน ค.ศ. 2003 แล้วลาออก ทั้งสองเรียกร้องจากบริษัทให้จ่ายเงินบำเหน็จเมื่อออกจากงานรวมช่วงที่ทำงานเป็นผู้ฝึกงาน และค่าสินไหมทดแทนทางจิตใจจากการเลือกปฏิบัติที่ไม่จ่ายเงินบำเหน็จ
ศาลตัดสินอย่างไร
ศาลเห็นว่าบทบัญญัติเรื่องเงินบำเหน็จเมื่อออกจากงานของกฎหมายมาตรฐานแรงงานไม่ใช้กับช่วงที่ทำงานเป็นผู้ฝึกงานอุตสาหกรรม ศาลเห็นว่าตั้งแต่วันถัดจากสิ้นสุดระยะเวลาฝึกงานจนถึงวันลาออก บริษัทกับทั้งสองคนมีสัญญาจ้างแรงงานโดยปริยาย จึงสั่งให้จ่ายเงินบำเหน็จและค่าเสียหายจากการจ่ายล่าช้าของช่วงนั้น ส่วนคำเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนทางจิตใจ ศาลไม่รับ เพราะหน้าที่จ่ายเงินบำเหน็จเกิดขึ้นหลังลาออก จึงไม่อาจถือว่ามีการเลือกปฏิบัติระหว่างทำงาน
คำถามที่พบบ่อย
คำพิพากษาเรื่องค่าจ้าง ค่าจ้างขั้นต่ำ เงินชดเชยการออกจากงานครอบคลุมประเด็นอะไรบ้าง
รวบรวมคำพิพากษา 3 คดี เรื่องคำพิพากษาเรื่องค่าจ้าง ส่วนต่างค่าจ้างขั้นต่ำ และเงินชดเชยการออกจากงาน แต่ละคดีเรียงตามลำดับ เกิดอะไรขึ้น แล้วศาลตัดสินอย่างไร
นำผลคำพิพากษาไปใช้กับคดีของฉันได้โดยตรงไหม
ไม่ได้ คำพิพากษาตัดสินตามข้อเท็จจริงของคดีนั้น คดีอื่นอาจได้ผลต่างออกไป สำหรับกรณีของคุณ ควรสอบถามหน่วยงานทางการ เช่น สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองที่รับผิดชอบ
อ่านต้นฉบับคำพิพากษาได้ที่ไหน
แต่ละคดีมีลิงก์ “ดูต้นฉบับ” ไปยังโพสต์สาธารณะบนเว็บไซต์ศาลฎีกาเกาหลี KoreaMoa ไม่ลงคำพิพากษาฉบับเต็ม มีเพียงบทสรุป
