คำพิพากษารับรองเงินบำเหน็จเมื่อออกจากงานเฉพาะการทำงานหลังพ้นระยะเวลาฝึกงานอุตสาหกรรม

เหมาะกับใคร

อาจเป็นประโยชน์กับผู้ที่เคยทำงานเป็นผู้ฝึกงานอุตสาหกรรมชาวต่างชาติ และทำงานต่อที่บริษัทเดิมหลังพ้นระยะฝึกงาน

ภาพรวมของคดี

ศาล

ศาลแขวงปูซาน

วันที่โพสต์ในกระดานต้นฉบับ

28 มิถุนายน ค.ศ. 2006 (พ.)

หัวข้อ

ค่าจ้าง ค่าจ้างขั้นต่ำ เงินชดเชยการออกจากงาน

ชื่อเรื่องต้นฉบับ (ภาษาเกาหลี)

외국인 산업연수생에게 퇴직금을 지급하여야 하는지 여부(한정 적극)

ชาวฟิลิปปินส์สองคนเข้าประเทศในฐานะผู้ฝึกงานเทคนิคอุตสาหกรรมชาวต่างชาติ และทำงานที่บริษัทในฐานะผู้ฝึกงานอุตสาหกรรมเป็นเวลา 2 ปี หลังสิ้นสุดระยะเวลาฝึกงานยังทำงานต่อที่บริษัทเดิมจนถึง 15 มิถุนายน ค.ศ. 2003 แล้วลาออก ทั้งสองเรียกร้องจากบริษัทให้จ่ายเงินบำเหน็จเมื่อออกจากงานรวมช่วงที่ทำงานเป็นผู้ฝึกงาน และค่าสินไหมทดแทนทางจิตใจจากการเลือกปฏิบัติที่ไม่จ่ายเงินบำเหน็จ

ช่วงที่ทำงานเป็นผู้ฝึกงานอุตสาหกรรมชาวต่างชาติ มีสิทธิ์ได้เงินบำเหน็จหรือไม่

ชาวฟิลิปปินส์สองคนเข้าประเทศเป็นผู้ฝึกงานเทคนิคอุตสาหกรรมชาวต่างชาติ และทำงานที่บริษัทสองปี หลังพ้นระยะฝึกงานก็ยังทำงานที่เดิมจนถึงวันที่ 15 มิถุนายน 2003 แล้วลาออก ทั้งสองเรียกร้องเงินบำเหน็จรวมช่วงฝึกงาน และค่าเสียหายทางจิตใจจากการเลือกปฏิบัติ ศาลเห็นว่าข้อกำหนดเรื่องเงินบำเหน็จในกฎหมายมาตรฐานแรงงานไม่ใช้กับช่วงฝึกงาน

ศาลตัดสินอย่างไร

ศาลเห็นว่าบทบัญญัติเรื่องเงินบำเหน็จเมื่อออกจากงานของกฎหมายมาตรฐานแรงงานไม่ใช้กับช่วงที่ทำงานเป็นผู้ฝึกงานอุตสาหกรรม ศาลเห็นว่าตั้งแต่วันถัดจากสิ้นสุดระยะเวลาฝึกงานจนถึงวันลาออก บริษัทกับทั้งสองคนมีสัญญาจ้างแรงงานโดยปริยาย จึงสั่งให้จ่ายเงินบำเหน็จและค่าเสียหายจากการจ่ายล่าช้าของช่วงนั้น ส่วนคำเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนทางจิตใจ ศาลไม่รับ เพราะหน้าที่จ่ายเงินบำเหน็จเกิดขึ้นหลังลาออก จึงไม่อาจถือว่ามีการเลือกปฏิบัติระหว่างทำงาน

สิ่งที่ตรวจสอบได้ในสถานการณ์คล้ายกัน

ช่วงเวลาใดถูกนับเป็นระยะฝึกงานในการเรียกร้องเงินบำเหน็จ สามารถตรวจสอบได้ที่ศาลหรือหน่วยงานราชการด้านแรงงาน

• เครื่องคิดค่าจ้างขั้นต่ำ
• เครื่องคิดเงินชดเชยการออกจากงาน
• ค่าจ้างค้างจ่ายและอุบัติเหตุจากการทำงาน
• ติดต่อสอบถาม: ศูนย์ให้คำปรึกษากระทรวงแรงงาน 1350

อธิบายศัพท์

ผู้ฝึกงานอุตสาหกรรม

ชาวต่างชาติที่เข้ามาเรียนรู้ทักษะและฝึกงานในบริษัท ในคำพิพากษานี้ ข้อกำหนดเงินบำเหน็จของกฎหมายแรงงานไม่ใช้กับช่วงฝึกงาน

สัญญาจ้างโดยปริยาย

ความสัมพันธ์การจ้างงานที่ถือว่ามีสัญญาจากพฤติกรรมของทั้งสองฝ่าย แม้ไม่มีหนังสือสัญญา

ค่าเสียหายจากการชำระล่าช้า

เงินที่บวกเพิ่มเมื่อเงินที่ต้องจ่ายไม่ได้จ่ายตามกำหนด

ค่าเสียหายทางจิตใจ

เงินที่เรียกร้องสำหรับความทุกข์ทางจิตใจ เช่น จากการเลือกปฏิบัติ

คำพิพากษาหัวข้อเดียวกัน

• คำพิพากษาที่เห็นว่าผู้ฝึกงานอุตสาหกรรมชาวต่างชาติที่ทำงานเหมือนคนในประเทศก็รับเงินชดเชยเมื่อออกจากงานได้ · ศาลแขวงปูซาน
• คำพิพากษาชั้นอุทธรณ์คดีที่ผู้ฝึกงานอุตสาหกรรมชาวต่างชาติสองคนเรียกร้องส่วนต่างระหว่างค่าจ้างขั้นต่ำกับค่าจ้างที่ได้รับจากบริษัท · ศาลแขวงโซลตะวันตก

ดูคำพิพากษาเรื่องค่าจ้าง ค่าจ้างขั้นต่ำ เงินชดเชยการออกจากงานทั้ง 3 คดี →

คำถามที่พบบ่อย

ใครเป็นผู้ฟ้องคดี

ชาวฟิลิปปินส์สองคนที่เข้าประเทศเป็นผู้ฝึกงานเทคนิคอุตสาหกรรมชาวต่างชาติ และทำงานที่บริษัท

ศาลตัดสินอย่างไร

ศาลเห็นว่ามีสัญญาจ้างโดยปริยายตั้งแต่วันถัดจากสิ้นสุดระยะฝึกงานจนถึงวันลาออก และรับรองเงินบำเหน็จพร้อมค่าเสียหายจากการชำระล่าช้าในช่วงนั้น ส่วนค่าเสียหายทางจิตใจไม่รับ เพราะหน้าที่จ่ายเงินบำเหน็จเกิดขึ้นหลังลาออก จึงถือว่ามีการเลือกปฏิบัติระหว่างทำงานไม่ได้

ผลนี้ใช้กับคดีที่คล้ายกันทั้งหมดโดยตรงหรือไม่

ไม่ นี่เป็นคำวินิจฉัยของคดีนี้ และไม่ใช้กับคดีอื่นโดยตรง